.  

สวัสดีจ้ะ นุ่น

น้าจูนเขียนจดหมายฉบับนี้จากเมืองเล็กๆชายทะเล ...เมืองที่เป็นบ้าน
สำหรับน้าจูนนี่เป็นการเดินทางกลับบ้านที่กะทันหันและน่าตกใจที่สุดในชีวิต
นานมาแล้วที่น้าจูนไม่ได้ตกใจจนกระทั่งคิดอะไรไม่ออกสักนิดเดียว
ได้แต่เดินไปเดินมาขณะจัดกระเป๋าพร้อมพึมพำซ้ำไปซ้ำมาว่า

"จะทำไงดีนะ ทำยังไงดี"

คนใกล้ตัวจับมานั่งเฉยๆให้พอสงบสติอารมณ์
แต่น้าจูนก็ยังลุกไปเดินวุ่นวายอยู่ดี

"หนูรีดผ้านะ เอานี่เตารีด ถ้ายังกระวนกระวายอย่างนี้ พี่ว่าต้องจับหนูผูกไว้กับเก้าอี้แล้ว
รีดผ้าแล้วก็ท่อง แล้วก็คิดว่า ฉันกำลังรีดผ้า ฉันกำลังรีดผ้า"

หลังจากได้ยินข่าวเรื่องแม่ของน้าจูนและพบว่าอีกข้างของปลายสายกำลังว้าวุ่นสุดขีด
คนใกล้ตัวใกล้ใจคนนี้ก็ขับรถราวเหาะมาคอยอยู่ใกล้ๆ
....เป็นสมอง เป็นมือ เป็นเท้า เป็นสติ เป็นทุกสิ่งทุกอย่างให้ชีวิตในวันที่ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
น้าจูนจำเรื่องราวต่อจากนั้นไม่ได้เลย ได้กินข้าวหรือเปล่า แล้วกระเป๋าเดินทางใครเป็นคนจัดให้
รู้สึกตัวอีกทีก็มายืนงงๆอยู่ตรงหน้าประตูทางเข้าผู้โดยสารภายในประเทศเสียแล้ว

"หนังสือไปอ่านบนเครื่องจ้ะ"

หนังสือเล่มเล็กบางปกเป็นภาพวาดสีน้ำมันรูปสีม่วงๆเหลืองๆเล่มหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้า
จำได้ดีว่าเป็นหนังสือที่ไปรื้อค้นมาด้วยกันจากกองลดราคาตอนไปเดินเล่นเรื่อยเปื่อย
และจำได้อีกด้วยว่าน้าจูนเคยเม้มของรูมเมทมาอ่านตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษา

"หนูบอกไม่ใช่หรือว่าชอบอ่านเล่มนี้มากๆ เอาติดไปนะ"

คนใกล้ๆคะยั้นคะยอแล้วบอกสำทับว่าจะรีบตามไปให้เร็วที่สุด
น้าจูนได้แต่รับมาอย่างเสียไม่ได้  คนมันไม่สบายใจใครจะมีกะจิตกะใจอ่านหนังสือกัน
ยิ่งถูกขังอยู่บนเครื่องบิน น้าจูนยิ่งหงุดหงิดที่การเดินทางไม่เร็วอย่างใจ
ครั้นจะลุกมาเดินไปเดินมาตามทางเดิน
...ก็เกรงว่านกจุ๊บนกจิ๊บบนเครื่องนกแอร์จะจับโยนลงมาจากเครื่องบิน
(ซึ่งกรณีตัวขนาดยักษ์อย่างน้าจูนนั้น นอกจากบรรดาพนักงานต้อนรับนกน้อยสีเหลืองบนเครื่องแล้ว
...อาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากนักบินที่หนึ่งและนักบินที่สองอีกต่างหาก)
น้าจูนพยายามหาทางระงับความกระวนกระวาย
ด้วยการรื้อกระเป๋าสะพายหายาสลบมาโปะตัวเองให้หายคลั่ง
พลันสุภาพสตรีแปลกหน้าที่ซ่อนตัวอยู่ในนั้นก็ยื่นมือสากๆมาคว้าข้อมือของน้าจูนไว้
มือที่เธอยื่นมาสัมผัสหยาบกระด้างอย่างมือของคนทำงานใช้แรงงาน
เธอไม่พูดไม่จา เอาแต่พยัก
เยิดหน้า
ดอกกุหลาบปลอมสีแดงเปิ่นๆที่ประดับบนหมวกฟางสีเขียวของเธอกระเด้งกระดอนน่าขัน
ดูท่าทางเหมือนเธอกำลังชักชวนน้าจูนให้ตามเธอไปที่ไหนสักแห่ง
และโดยที่ยังไม่ทันรู้เรื่องรู้ราว ยายป้าหมวกตลกที่น้าจูนรู้ภายหลังว่าเธอชื่อ เอด้า แฮรีส
....ก็จับจูงน้าจูนไปเที่ยวไกลถึงฝรั่งเศสโน่นแหน่ะ

"ดอกไม้สำหรับมิสซิสแฮรีส" เจ้าของนามปากกา "บัญชา"
...แปลจากเรื่อง Flowers For Mrs.Harris ของ Paul Gallico
ซึ่งเมื่อน้าจูนอ่านครั้งแรกนั้นอดค่อนไม่ได้ว่ามันคือเรื่องของซินเดอเรลล่าวัยชรา
บางครั้งนะนุ่นตอนที่ชีวิตของเราไม่เคยมีเรื่องหม่นหมองใดๆมาแผ้วผาน
...เรามักจะให้คุณค่ากับความสุขอันเบาหวิวว่าช่างเป็นเรื่องไร้สาระ
การที่ซินเดอเอด้าได้รับความช่วยเหลือจากบรรดานางฟ้าแม่ทูนหัวซึ่งพะยี่ห้อคริสเตียง ดิออร์
ในการเผชิญหน้ากับความปรารถนาอันยิ่งใหญ่อย่างการได้ครอบครองอาภรณ์ของห้องเสื้อชั้นสูงชื่อดัง
ทำให้หนังสืออย่าง "ดอกไม้สำหรับมิสซิสแฮรีส" สำหรับน้าจูนในขณะนั้น...เป็นเพียงความก้ำกึ่งระหว่างนิยายและนิทานที่ล่องลอยหวานใสเหมือนขนมสายไหม
แต่กระนั้นก็อดยอมรับไม่ได้ว่าตัวหนังสือที่ปรุงรสหวานเล่มนั้นหวานในแบบที่มีรสชาติดี
และชีวิตบางครั้งเรากินขนมหวานนิดหน่อย
เพียงเพราะแค่อยากลิ้มรสหวานล้างปากหลังอาหารมื้อหลัก

ทางเภสัชศาสตร์แล้วการปรุงยาน้ำเชื่อมที่ดูเหมือนง่ายๆนั่นเป็นเรื่องใหญ่โตพอสมควร
สารให้ความหวานมีหลายชนิด แต่ละชนิดให้รสหวานที่ไม่เหมือนกัน
น้ำเชื่อมมีหลายประเภท มีข้อดีข้อเสียต่างๆกันไป
น้ำเชื่อมส้ม มีกลิ่นหอมแต่มักจะมีรสขมติดปลายลิ้น
สารให้ความหวานบางชนิดไม่หวานจัดแต่ให้ความรู้สึกเย็นนิดๆในปากร่วมด้วย
และกว่าจะเป็นสูตรตำรับยาน้ำเชื่อมดีๆสักตำรับ
เราต้องดูความเข้ากันได้ของสารแต่งรสและตัวยาสำคัญ
ยาน้ำเชื่อมรสดีแต่ไม่ให้ผลทางการรักษาก็ไม่เหมาะ
ยาน้ำเชื่อมที่ให้ผลการรักษาดีเยี่ยมแต่รสชาติเกินกว่าจะกลืนลงก็คงไม่ดี
การหาอัตราส่วนพอดีๆของผลการรักษาและรสชาติ
...จึงเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ในการปรุงยาน้ำเชื่อม

เมื่อต้องสู้หน้ากับวันที่ชีวิตมันยาก มันเหนื่อย มันสับสนจนลำคอตีบตัน
ยาน้ำเชื่อมก็คงกลืนได้ง่ายกว่ายาเม็ดเป็นไหนๆ
คนรู้ใจเข้าใจเลือกยาน้ำเชื่อมสำหรับหัวใจชื่อ "ดอกไม้สำหรับมิสซิสแฮรีส"
....ใส่กระเป๋ามาให้เมื่อวันที่รู้สึกไม่ไหว
และบางทีความหวานไม่ใช่ผู้ร้ายตามสมการสุขภาพเสมอไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหัวใจของมนุษย์
ไม่มีความหวังและความปรารถนาใดไม่มีค่าเพียงพอที่จะฝันถึง

วันนั้นบนเครื่องบินก่อนอ่าน"ดอกไม้สำหรับมิสซิสแฮรีส"ไปจนถึงหน้าสุดท้าย
น้าจูนภาวนานิดๆให้ตอนจบของหนังสือเปลี่ยนไปจากครั้งเดิมที่เคยอ่าน
ซินเดอเอด้าควรจะได้ใส่ชุดสวยชุดนั้น
...เต้นรำใต้แสงจันทร์กับเจ้าชายผมสีดอกเลาผู้สง่างามในตอนจบของหนังสือ

วันนี้อาการของแม่น้าจูนดีขึ้นมากแล้วจ้ะ
แต่กว่าจะผ่านวันยากๆมาได้ น้าจูนก็เหนื่อยแทบขาดใจ
และถ้าวันคืนเหล่านั้นไม่มีคนของหัวใจคอยเคียงข้างแล้ว
...จดหมายฉบับนี้คงไม่ได้ส่งมาถึงนุ่นเป็นแน่
(เพราะน้าจูนคงจะซี๊แหงแก๋ไปกับความไร้สติและขี้กังวลของตัวเอง)

ครั้งหนึ่งน้าจูนเคยเชื่อว่าความรักเป็นเพียงเครื่องปรุงรสหวานของชีวิต
การได้ใช้จ่ายวันเวลาของความสุขร่วมกัน นั่นถึงเรียกว่า "ความรัก"
จนกระทั่งวันนี้จึงเรียนรู้ว่า ความรักนั้นครอบคลุมอาณาเขตกว้างใหญ่เกินกว่าความคิดคำนึง

ความรักอยู่กับเราในวันที่อ่อนไหวอ่อนหวาน
วันที่โลกทั้งโลกกลายเป็นสีชมพู
และความรักก็อยู่ที่นั่นยังคงอยู่ตรงนั้นในวันที่ทะเลาะกัน เถียงกัน ไม่เข้าใจกัน
ทั้งยามหัวเราะและยามร้องไห้
ความรักทำให้ชีวิตมีความหวัง
เป็นแกนกลาง เป็นเนื้อหนัง และเป็นหนึ่งเดียวกันกับชีวิตอย่างแยกไม่ออก

ขณะที่ชีวิตร่วงหล่น
น้าจูนเพิ่งเข้าใจความหมายของคำว่า "ร่วมทุกข์ร่วมสุข"ในตอนนั้นเอง

 

 

น้าจูน

 

 

"ดอกไม้สำหรับมิสซิสแฮรีส" เขียนโดย พอล กาลลิโค แปลโดย "บัญชา" พิมพ์ครั้งที่ 7 สนพ.สร้างสรรค์บุ๊ค กรุงเทพ 2545

Comment

Comment:

Tweet

สบายดีไหมแก คิดถึงนิดๆ .. แค่นิดๆ นะ ;P
: )

#18 By b614 ดาวถัดมาสองดวง (58.8.230.230) on 2009-11-07 01:07

มี "คนของหัวใจ" ร้อนหนาวแค่ไหน
ก็อบอุ่นใจ เสมอ ค่ะ ^^
น้าจูน สู้สู้ นะคะ ...
big smile big smile

พักนี้ภู่ งานยุ่งมากมาย...แต่ไม่วาย
อู้ๆ แว้บๆมา หา exteen อยุ่ บ่อยๆๆ
หลงรก exteen ซะแว๊วๆๆๆๆๆ ..คิๆ confused smile

#17 By SmaLL RooM on 2009-11-06 20:41

ไม่เคลื่อนไหว เลยครับ

#16 By คนไม่มีเวลา on 2009-10-13 12:43

ว๊าวๆๆๆ..เพิ่งเห็นเม้นท์ ในอีก เอนทรี่นึงค่ะ
ขอบคุณ นะคะ..เม้นท์ซะหายคิดถึง เรย้ค่ะ
big smile big smile

การอ่านเป็นพื้นฐานที่ดีสำหรับการเขียนอย่างที่น้าจูนว่า
จริงๆ ค่ะ...และรวมถึงเป็นพื้นฐานที่ดีสำหรับเรื่องอื่นๆ
อีกเยอะเลย ..พักนี้น้าจูนคงยุ่งๆ..สู้ๆนะคะ..ภู่ก็งาน
แยะเชียว..ปัญหาก็มากตามมาด้วย..(_ _))"

ส่วนเรื่องเขียนกลอน..สมัยมัธยมก็แอบๆ เขียนส่งให้
เพื่อนๆ(ชาย) เหมือนกันค่ะsurprised smileอิๆ..แต่ส่วนมากจะลอกกลอนเค้ามาเขียนนะคะ..ก็มีความสุขไปอีกแบบ
นะๆๆ คะ big smile ประมาณ ว่าแค่ได้ทำก็เป็นสุขแล้ว^^

ปล. ตอน ที่นั่งตอบเม้นท์ น้าจูน นี่..เจ้าพายุชื่อเพราะๆ
ยังสำแดงฤทธิ์ ..อยู่เร้ยร่ะค่ะ..ตกแรงทุกวัน
ว่าแล้ว วันนี้สงสัย ต้องกลับไป วิดน้ำอีกตามเคย!!
big smile big smile big smile

(ปล.อีกที..เอนทรี่นี้ภู่เม้นท์ เยอะที่สุดเลย ง่า..คิๆ)
cry cry

#15 By SmaLL RooM on 2009-10-09 15:26

ซีไรด์..คนที่ สี่..น้าจูนแหงๆๆ ค่ะ ^^

(ภู่ ให้ เอง....อิอิ...big smile big smile)

#14 By SmaLL RooM on 2009-10-09 14:55

ขอบคุณ คร๊าๆๆๆๆๆ....
สำหรับ กำลังใจที่น้าจูนฝากไว้ให้ใน
คอมเม้นท์ ...big smile ...(^___^)



#13 By SmaLL RooM on 2009-10-02 12:34

รอ อ่าน ยุนะครับ

คุนจูน ก็แล้วกัน ดูให้เกียรติดีครับ

ทำวิจัย ผมเอาใจช่วยนะครับ แต่ไม่ได้ช่วยทำนะครับ 55

และขอบคุณ เม้นดีๆ ที่มีให้กันนะครับ

#12 By คนไม่มีเวลา on 2009-10-02 09:20

น้าจูน คะๆๆๆๆ...วันนี้ แวะมา ยิ้ม
กว้างๆๆๆๆๆๆๆ ที่บล็อก น้าจูนค่ะ..
อ่าน หนังสือ ที่น้าจูน แนะนำไป ได้
เยอะ เชียว ค่ะ....(ไป ตามล่าหา มาจนได้
หลายเล่ม แร้วค่ะ อิอิ) อ่านจบ ก็ ไป เล่าๆ
หั้ยเพื่อนๆ พี่่ๆ ฟัง สนใจกันหย่าย เร้ย ค่ะ
ก็ เร้ย ได้ แบ่งๆ ปันๆ กัน อ่าน..ดี ใจ ค่ะ
ดีใจ ที่หนัง สือ ดีๆ มี การแนนำ และบอกต่อ
อย่างที่น้าจูน แนะนำ หั้ย ภู่ได้ อ่าน อะไร เยอะ
เร้ย ค่ะ....love..love
big smile big smile big smile

#11 By SmaLL RooM on 2009-09-30 19:41

ผมชอบจดหมาย เล่านี้จังครับ


ขอบคุณมากที่เขียนตัวหนังสือดีๆ ให้อ่านครับ


ยินดีที่ได้รุจัก ครับ


น้าจูน หรือ พี่จูนดี ครับ 55confused smile

#10 By คนไม่มีเวลา on 2009-09-28 17:06

ผมชอบจดหมาย เล่านี้จังครับ


ขอบคุณมากที่เขียนตัวหนังสือดีๆ ให้อ่านครับ


ยินดีที่ได้รุจัก ครับ


น้าจูน หรือ พี่จูนดี ครับ 55confused smile

#9 By คนไม่มีเวลา on 2009-09-28 17:06

big smile
น้องรัก...
ได้รับข้อความ พี่ก็รีบมาเลย

ไม่เป็นไรนะ

#7 By Mrs. Holmes on 2009-08-11 16:33

คิดถึงนะจ๊ะ big smile

#6 By Mrs. Holmes on 2009-07-27 11:33

จดหมายฉบับที่ 60 ไม่มีข้อความใดๆ confused smile

สุขสันต์วันเกิดนะคะ
ขอให้มีความสุขเสมอนะคะ
แข็งแรงทั้งกายและใจ ^^

#5 By moodee on 2009-06-23 10:07

open-mounthed smile

#4 By ดาวถัดมา on 2009-06-17 13:16

โอ๊วว เซน เนอะ

ซึ้งส์

#3 By walk my own way ^^ on 2009-06-17 11:12

ง่า....

เริ่มขี้โกงและ


หม่ะ เสาร์อาทิตย์ที่ 27-28 อยู่ กทม.ป่ะ

หม่ะจะกลับบ้านมะไหร่

ง่ะ

#2 By เบน on 2009-06-17 09:04

อืม...ทำไมอ่านอะไรไม่ได้เลยหนอ??
embarrassed

#1 By 12345 on 2009-06-17 08:24