จดหมายถึงหนูนุ่น

งานอดิเรกอีกอย่างของฉันที่มักจะไม่มีใครล่วงรู้คือการสอนพิเศษภาษาอังกฤษ
...อันที่จริงมันคือช่วยลูกชายของคนรู้จักทำการบ้านวิชาภาษาอังกฤษสัปดาห์ละสองวัน
แม้ว่าฉันจะไม่ได้จบสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการเรียนการสอนภาษาเลย
แต่คิดว่าแกรมม่าและทักษะการอ่านของฉันแน่นพอที่จะแบ่งปันให้น้องได้
และผลสอบเทอมที่แล้วของน้องก็ทำให้คุณครูจำเป็นต้องสั่งพิซซ่ามาเลี้ยงตามระเบียบ
...ชื่นใจว่าไหม เหมือนเราเห็นต้นไม้ที่เราเฝ้าใส่ปุ๋ยพรวนดินนั้นผลิดอกออกผล
ฉันว่าคนที่เป็นครูที่มีลูกศิษย์ในความดูแลครึ่งร้อยคงชื่นใจกว่าฉันอีกครึ่งร้อยเท่า

"เจ๊ relationship กับ connection ต่างกันยังไงอ่ะครับ"

ตั้งแต่ใครๆพากันจ่าหน้าโปสการ์ดถึงฉันว่าเจ๊เรียลฯแล้วน้องนักเรียนของฉันเดินไปรับมาให้

"พี่จูนครับ เจ๊เรียลนี่ใครครับ"

"อืม พี่เองอ่ะ"

ตั้งแต่นั้นมาสตรีผู้อ้วนล่ำดำถึกอย่างฉันก็ถูกเรียกว่า"เจ๊"

อืม นั่นสิ อธิบายความต่างของสองคำนี้ได้ยากนัก
...ฉันรู้เพียงว่า ฉันจะไม่ใช้คำว่า connection กับคนที่เรียกว่า"เพื่อน"
ครั้งหนึ่งฉันได้ยินคนคนหนึ่งใช้คำว่า connection กับโลกรอบข้างของเขา
ใช้มันกับความสัมพันธ์ที่เหมือนกับคนรู้จักที่คบหากันไว้เพื่อผลประโยชน์บางอย่าง
มันน่าขนลุก ที่เราจะคบหากันเพียงเพราะว่าสักวันหนึ่งเราอาจจะขอความช่วยเหลือจากคนนั้นได้
ความสัมพันธ์ที่เป็นข้อต่อ เปลาะปล้อง และพร้อมจะหลุดออกจากกันเมื่อหมดประโยชน์

คำว่า connection ในความหมายของฉันจึงเหมือนตัวต่อเลโก้หลากสีที่พร้อมจะหลุดร่วงออกจากกัน
และคำว่า relationship อาจจะคล้ายกันผืนผ้าที่ถักทอจากเส้นด้ายหลากสีสัน
...เหนียวแน่นและนุ่นนวลอ่อนโยนนัก

"แล้วทำไม relation มันต้องมีคำว่า ship ต่อท้ายอ่ะเจ๊"

"อืม relation อาจจะแปลว่าเครือญาติ แต่ส่วน relationship แปลว่าความสัมพันธ์ ความเกี่ยวข้อง
...เมื่อมีความเปลี่ยนแปลงในส่วนหนึ่งส่วนใด มักจะมีความเปลี่ยนแปลงที่ส่งต่อไปถึงส่วนอื่นด้วย
เหมือนที่รากศัพท์ที่มาจากคำว่า relate ที่แปลว่าเกี่ยวข้อง"

"ออ เหมือนเรือสินะครับ เวลาที่น้ำท่วมเราก็ขึ้นเรือ เลยต่อท้ายด้วยคำว่า ship
...เพื่อนจะอยู่ข้างกันในวันน้ำท่วม"

"ใช่แล้ว"

และสำหรับฉัน ในโลกจำลอง
...มีเพียงคำว่า ralationship เท่านั้นสำหรับคนที่เอ่ยว่าเป็นเพื่อนกัน

กิจกรรมการ tag หรือโป้งแปะ ในโลกจำลอง
ก็อาจจะเป็นวิธีการหนึ่งในการถักทอเส้นใยที่มองไม่เห็นพวกนั้น
และยินดีค่ะที่มีคนมาแปะโป้ง คุณหมูดี http://moodee.exteen.com/

1. ฉันชอบเสื้อผ้ามือสองเป็นชีวิตจิตใจ
มักมีความสุขในยามเช้าที่อากาศไม่ร้อนในตลาดนัดวันอาทิตย์
อำเภอเมืองสงขลาเป็นเมืองเล็กๆ ที่ทุกวันอาทิตย์ราวกับว่าผู้คนค่อนเมืองไปชุมนุมอยู่ที่นั่น
ปะเหมาะเคราะห์ดี เราอาจจะได้เทปเพลงเก่า ซีดีหายาก หนังสือเก่าเจ๋งๆ
ฉันรู้สึกว่าเสื้อผ้าที่ผ่านการใส่มาแล้วจากคนอื่นจะนุ่ม ใส่สบาย
ยิ่งชุดนอนแล้ว ฉันจะชอบใช้ผ้าฝ้ายนิ่มๆ
ชุดนอนส่วนมากไม่ค่อยหามือสองเพราะกลัวผีเจ้าของชุด แต่ซื้อของใหม่ไปบังคับให้แม่ใส่ราวๆหนึ่งปีมันจะนุ่มได้ที่
(กิริยาคล้ายหมาเอากระดูกไปฝังให้หอมก่อนแล้วขุดมาอวดชาวบ้าน)
จากนั้นก็ยึดมาใส่นอน จนเปื่อยจนขาดกระรุ่งกระริ่งและเย็บซ่อมเองปุปะ
ผู้ปกครองมักจะทนเห็นสภาพไม่ได้และพยายามเอาไปทำผ้าเช็ดพื้น
ฉันก็จะตามไปเอากลับมาต้มและใส่ต่อ
ในที่สุด ทางบ้านก็ค้นพบว่า ต้องตัดออกเป็นชิ้นๆให้หมดทางเยียวยา ฉันถึงจะเลิกใช้

2.ฉันชื่นชมซีรี่พวกเอ็กไฟล์และซีเอสไอมาก แล้วที่ชอบที่สุดคือการละเลียดดู
เมื่อไหร่มาฉายทางทีวีจะชอบมาก แม้ว่าตอนนี้มีปัญญาซื้อดีวีดีเถื่อนๆมาสะสม
...ก็ยังคงวิธีการปฏิบัติเช่นเดิมคือทะยอยดู ไม่ใช่เพราะมันไม่สนุก
แต่ชอบรสชาติแบบนั้น รสของการค่อยๆชิม
สมัยเด็กมากๆ คลั่งไคล้เม็กไกเวอร์ ชอบที่พระเอกในเรื่องไม่ใช้ความรุนแรงยุติความรุนแรง
อยากเป็นสิงห์สาวนักสืบ ผู้มีเข็มเย็บผ้า กระเรียนเหล็กและลูกดิ่งตราซากุระเป็นอาวุธ
ย้อนไปอีก หากใครชอบดูทีวีดึกๆ (แน่นอนว่ามันคือการแอบลงมาดูตอนพ่อกับแม่หลับแล้ว)
..ช่องสามเคยเอาซีรี่ประหลาดๆเรื่องหนึ่งมาฉาย ชื่อว่า Twin Peak
เรื่องเมื่อแรกมันๆลึกลับซ่อนเงื่อน แล้วออกทะเลไปเรื่อยๆจนกลายเป็นเรื่องมนุษย์ต่างดาว

เอ็กไฟล์นี่ชอบมากๆ ชอบเอเจนสกัลลี่จนอยากทำงานแบบนั้นบ้าง
(แต่กลัวผี กลัวเลือด และกลัวศพ ...เอิ๊กๆ)
ช่วงหลังๆซีรี่เริ่มทำร้ายจิตใจเอเจนสกัลลี่จนเกินรับได้

ในเมืองไทยก้าวเข้าไปใกล้อาชีพนี้ที่สุด ก็อาจจะคืองานนิติเวช

3.ฉันชอบฟังเพลงเก่าๆ เพลงลูกทุ่งเก่าๆ เพลงสุนทราภรณ์เก่าๆ
แต่กลัวคนล้อว่าฟังเพลงแก่ ยี้ อะไรแบบนั้น
บางทีเวลาฟังอย่างเคลิบเคลิ้มอยู่ในร้าน พอมีคนเข้ามาก็จะลุกรี้ลุกรนเปลี่ยนเพลง
ชอบจิตติมา เจือใจ,บุษยา รังสี ,ก้าน แก้วสุพรรณ,ชรินทร์ นันทนาคร
ช่วงนี้อยากฟังนัดดา วิยะกาญจน์มาก เพื่อนบอกว่าเธอร้องเพลงประจำบางวันอยู่ที่บางโรงแรม
แต่ไม่กล้าชวนใครไป เพราะกลัวโดนล้อ เอิ๊กๆ
เคยทำตัวเป็นคนดีด้วยการพาแม่ไปดูคอนเสิร์ต ชรินทร์-สวลี
และปวารณาตัวเองว่าต้องไปดูเป็นเพื่อนแม่ ชวนป๋วยปี่แปกอมากๆ

ฉันชอบฟังดนตรีเล่นสด รู้สึกว่าเวลาฟังดนตรีเล่นสดมันได้อารมณ์กว่าฟังจากเครื่องเล่น
ทำให้ช่วงหนึ่งของชีวิตกลายเป็นคนกลางคืน เข้าผับไหน กัปตันจำได้ผับนั้น
...ปราดเข้ามาทักให้เสียภาพพจน์อันดีงามเวลาใครพาไปกินข้าว

4.ฉันสนใจศึกษาเรื่องโหราศาสตร์ในแนวย้อนกลับ
นั่นหมายความว่า ฉันไม่ชอบทำนายทายทักอนาคต
แต่สนใจว่าคนที่เกิดวันนั้น เวลานั้น ดวงดาวต่างๆอยู่ในตำแหน่งไหนของจักรราศี
และที่เวลานั้น ส่งผลให้คนสักคนเป็นคนในแบบไหน

สมัยมหาวิทยาลัย กิจการการดูดวงของฉันฮอตขนาดที่หน้าห้องต้องติดป้ายว่าวันนี้อยู่หรือไม่
...เหมือนบ้านของหมอดู บางวันติดป้ายว่าไม่อยู่แต่ก็นอนเล่นอยู่ในห้อง
ตอนนั้นเทความสนใจไปในเรื่องไพ่ทารอต มีคนเอาไปลือกันว่าแม่นซะงั้น

แต่แปลกที่ฉันไม่ค่อยเชื่อเรื่องดวงนัก อาจจะแค่เป็นสิ่งที่สนใจและใคร่รู้
ถ้าใครไปดูดวงที่ไหนก็อยากจะไปด้วยกับเขาทั้งนั้น เพราะความอยากรู้อยากเห็นล้วนๆ
แต่ครั้งหนึ่ง ฉันว่าฉันอาจจะเจอของที่จริงกว่าจริงจนน่ากลัว
สมัยนั้นไปทำงานทางภาคอีสานใต้ พี่ที่ห้องยาชักชวนกันว่ามีหมอดูคนหนึ่งแม่นมาก

"เภสัชขับรถไปกันเถอะ"

ฉันมันคนบ้าจี้ เรื่องไปเที่ยวที่แปลกหูแปลกตานี่ชอบนักขอให้ชวนเถิด
โอ้ บ้านหมอดูมันไกลมาก เป็นกระท่อมอยู่กลางทุ่งนา แถมหมอดูยังพูดแต่ภาษาเขมร
แต่บางสิ่งที่พี่ในห้องยาที่ฟังภาษเขมรออกคนเดียวพูดออกมานั้น
...เป็นเรื่องที่รู้กันเฉพาะไม่กี่คนในครอบครัว
ตั้งแต่นั้นมาฉันก็ไม่ค่อยกล้าไปอยากรู้อยากเห็นอะไรมากนักเรื่องในอดีตและอนาคต

พระที่ครอบครัวนับถือ ท่านผูกดวงฉันกับน้องและมอบไว้ให้แม่ที่เคยดูแลท่านตอนป่วยหนัก
ในใบชะตาของฉัน มีลัคนาอยู่ที่ราศีเมษ มีดาวพฤหัสและจันทร์เกาะกุมกันอยู่
ฉันใช้เป็นข้ออ้างบ่อยๆเวลาปลูกต้นไม้ไม่ขึ้นว่า
...แม้ว่าจะมีดาวธาตุดินอย่างจันทร์และพฤหัสกุมลัคน์ แต่ก็อยู่ในแม่ธาตุไฟ
"ฉันมือร้อนและดื้อเงียบ" นัยว่าดวงเอาไว้แถกให้สีข้างถลอกเลือดซิบๆเวลามีใครบ่น

5.ฉันดูคล้ายแจ็คอ้วนดำในเรื่องแฟนฉันใส่วิกผมยาว อันนี่จริงที่สุดเท่าที่เคยเขียนมา

และนี่เป็นเพลงที่ชอบมาก อายจัง แต่ชอบเพลงเก่า ไหนๆก็ไหนๆแล้วหน่ะนะ ใครไม่ชอบก็ปิดไปนะคะ

แปะโป้งผู้คนดังรายนามต่อไปนี้

นุ่น ผู้เป็นที่มาของบล็อกนี้

http://g0lliwog.exteen.com/

นุช สงสัยเสมอถึงแรงบันดาลใจในการตั้งชื่อสุนัขของเธอ

http://kanchanok.exteen.com/

สมขวัญ คล้ายว่าเวลาเราคล้องจองกัน

http://cozytime.exteen.com/

พีช แฟนประจำ เพื่อนทางบล็อกคนแรกกระมังที่ได้คุยกัน

http://peach-a-ja.exteen.com/

แสนดี
(ดิฉันควรจะโดนกระโดดกัดหู โทษฐานที่เรียกชื่อคนอื่นตามใจชอบ)

http://sunday-syndrome.exteen.com/

ฝากหมอน

ทำนอง เอื้อ สุนทรณ์สนาน
ประพันธ์โดย สวัสดิ์ ธงศรีเจริญ
ขับร้อง บุษยา รังสี

คืนวันนี้ถ้าพี่นอนหนุนหมอนน้อย
ใจจงคล้อยคิดถึงน้องเจ้าของหมอน
รอยแก้มนิ่มริมเขนยน้องเคยนอน
หนาวหรือร้อนหมอนคงเอื้ออุ่นเจือจุน

น้องเคลียแก้มฝากไว้ก่อนให้พี่
ซ้ำกราบที่กลางหมอนเคยนอนหนุน
ยามพี่แนบหน้านอนหมอนละมุน
จงหอมกรุ่นแก้มและกราบกำซาบทรวง